Polska kinematografia jest niezwykle bogata i różnorodna i od dawna zajmuje godne miejsce w kulturze światowej. Tak więc przez wiele dziesięcioleci istnienia kina w Polsce nakręcono wiele wybitnych filmów z udziałem utalentowanych rodzimych aktorów – pisze lodz-trend.eu.
Historycznie w Łodzi urodziło się wielu wybitnych i utalentowanych aktorów – faktem jest, że stoją przed nimi niezwykle duże możliwości, bo w mieście działa słynna Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera. Jedną z absolwentek tej szkoły była Jadwiga Barańska, gwiazda polskiego kina.
Ciekawostki z życia Jadwigi Barańskiej i historię jej kariery w kinie – przeczytaj w poniższym materiale.
Początek kariery aktorskiej – jak wszystko się zaczęło
Jadwiga Barańska urodziła się i znaczną część swojego życia spędziła w swoim rodzinnym mieście – Łodzi. Edukację zdobywała w miejscowych placówkach, a później, czując chęć zostania częścią polskiej kinematografii i bycia gwiazdą, wstąpiła do wspomnianej Szkoły Filmowej, która działała w jej rodzinnym mieście.
W 1958 roku Jadwiga Barańska pomyślnie ukończyła studia. Potem musiała wybrać ścieżkę kariery – najpierw młoda aktorka wybrała dla siebie teatr. Pracowała najpierw w Teatrze Klasycznym w latach 1959-1966, następnie w Teatrze Polskim w Warszawie. W stołecznym teatrze Jadwiga Barańska zaprezentowała siebie jako utalentowaną i celową aktorkę, więc droga do wspaniałego świata kinematografii stała przed nią otwarta.
Przez pewien czas Jadwiga pracowała także w słynnym Teatrze Telewizji Polskiej, gdzie również zagrała szereg kluczowych ról.
Początek kariery w kinie
Do 1972 roku Jadwiga Barańska pracowała w stołecznym teatrze. Potem zaczęła się jej pasjonująca praca w kinie – do jej sukcesu szczególnie przyczynił się jej mąż Jerzy Antczak. W tym czasie był już znanym polskim reżyserem teatralnym i filmowym, a jego żona, Jadwiga Barańska, występowała w wielu jego filmach.
Do najpopularniejszych ról Jadwigi Barańskiej należy rola Barbary Niechcic w filmie „Noce i dnie” (1975) w reżyserii jej męża. Sławę i szaloną popularność przyniosła jej także główna rola w filmie „Hrabina Cosel” (1968) innego reżysera, Józefa Ignacego Kraszewskiego.
Sukcesy odniosły także role w popularnych filmach tamtych lat: „Kłopotliwy gość” (1970), „Epilog norymberski” (1970), „Trędowata” (1976), „Chopin. Pragnienie miłości” (2002). Jadwiga Barańska występowała także w serialach telewizyjnych – znana jest jej rola Anny Konstancji Cosel w serialu „Hrabina Cosel” (1968).
Dalsze życie aktorki
W 1978 roku Jadwiga Barańska musiała wyemigrować z rodziną do USA, przez co przez wiele lat nie występowała w nowych filmach. Dopiero na początku lat 90. wróciła do ojczyzny i od razu zaczęła ponownie występować w filmach – wtedy ukazały się film „Dama kameliowa” (1994) i dwa spektakle teatralne jeden po drugim.
Na przełomie wieków Jadwiga wraz z mężem podjęła się realizacji długo przygotowanego filmu o wybitnym kompozytorze Fryderyku Chopinie. Taśma miała być wyjątkowa i wywołać prawdziwą sensację w społeczeństwie, ponieważ opowiadała nie tylko o Chopinie, ale także o jego romantycznym związku z francuską pisarką George Sand. Praca okazała się sukcesem – w 2002 roku świat zobaczył premierę filmu.
Owocna twórczość Jadwigi Barańskiej nie poszła na marne – została uhonorowana szeregiem nagród i wyróżnień. Odznaczona jest Złoty Krzyż Zasługi w 1975 roku, otrzymała Nagrodę państwową I stopnia w 1976 roku za film „Noce i dnie”, Złotą Sowę Polonii za twórczość filmową w 2015 roku i wiele innych.
