Na przełomie XVIII i XX wieku pojawienie się kina niemal od razu pozyskało sobie sympatię miłośników kulturalnej rekreacji. Seansy filmowe coraz częściej były odwiedzane przez mieszkańców miasta. Taki sposób odpoczynku w krótkim czasie stał się codziennością, z której wszyscy powszechnie korzystali – pisze portal lodz-trend.eu.
W tych czasach jednocześnie powstało kilka kin w Łodzi. Czym wyróżniały się pierwsze kina w mieście, jak działały i jaki repertuar był dostępny widzom – przeczytacie w poniższym materiale.
Kino-hotel “Stare Kino Cinema Residence”

Pierwszym i wyjątkowym kinem, od którego rozpoczniemy naszą wycieczkę w przeszłość łódzkich kin, będzie kino-hotel “Stare Kino Cinema Residence”. To wyjątkowa instytucja kultury Łodzi i jedyny kino-hotel w całej Polsce.
Hotel położony jest w samym sercu Łodzi – przy ulicy Piotrkowskiej. Placówka ma 40 sal, które swoim ciekawym wystrojem przenoszą gości w klimat dawnego polskiego kina. Wiele sal wyposażono również w ciekawy kinematograficzny wystrój – ściany zdobią kadry ze słynnych filmów, które kręcono w Łodzi. Kolejna część pokoi posiada wystrój przedstawiający sceny z najlepszych światowych kin – “Titanic”, “Ojciec Chrzestny” i innych.
Sam budynek, w którym mieści się tak wyjątkowa instytucja, pojawił się w 1891 roku. Na dziedzińcu tego budynku powstało swego czasu pierwsze stałe kino w Polsce, zwane “Gabinet Iluzji”.
Kino “Gdynia”

Kino “Gdynia” stało się znaczącym w historii kin w Łodzi, ponieważ uważa się za pierwszą miejską instytucję przeznaczoną do wyświetlania filmów. Powstało w 1908 roku.
Początkowo kino nosiło nazwę “Odeon”, jednak nie trwało to długo – przed wybuchem II wojny światowej kilkakrotnie zmieniało nazwę. Do nazwy “Gdynia” powrócono dopiero po zakończeniu działań wojennych. Kino funkcjonowało do lat dziewięćdziesiątych, po czym zostało zamknięte na zawsze.
Widownia kina została zaprojektowana dla 450 widzów. Wyjątkową atrakcją lokalu było ciekawe wnętrze – ozdobione kryształowymi żyrandolami, ściany wyłożone drewnianymi boazeriami, a w oknach wisiały bogate ciemnowiśniowe kotary.
Kino „Polonia”

Kino “Polonia” to jedno z najsłynniejszych łódzkich kin, zlokalizowane w samym centrum miasta, przy ul. Piotrkowskiej, w jednym z podwórek kamienic. Kino ma ciekawą i długą historię, która rozpoczęła się w 1877 roku, kiedy to na jego miejscu został wybudowany jednopiętrowy “Teatr Kerna”.
Później instytucja została przemianowana na teatr “Victoria”, który jednak nie przetrwał długo – w 1909 roku wybuchł pożar i placówka kultury została zniszczona. Z drugiej strony pożar ten zapoczątkował pracę kina, dla którego pomieszczenie odbudowano trzy lata po pożarze. Tak powstał teatr kinematograficzny “Casino” na ponad 1000 miejsc, który stał się najekskluzywniejszym w całej Polsce.
Kino otrzymało swoją współczesną nazwę dopiero po II wojnie światowej. W latach dziewięćdziesiątych zostało przebudowane i unowocześnione, aby zapewnić jego dalsze funkcjonowanie.
Dziś kino “Polonia” jest jednym z ulubionych miejsc kulturalnych Łodzi, gdzie pokazywane są polskie premiery filmowe. Regularnie gromadzą się tu miejscowi aktorzy i reżyserowie, którzy przyjeżdżają zobaczyć najlepsze filmy polskiej kinematografii.
Kino “Pionier”

W 1928 roku otwarto w Łodzi kolejne kino o nazwie “Pionier”, które mieściło się przy ul. Franciszkańskiej i działało do początku lat dziewięćdziesiątych, po czym zostało zamknięte.
Kino rozpoczęło swoją działalność w specjalnie dla niego wybudowanym budynku, który dziś wpisany jest do Gminnej Ewidencji Zabytków miasta Łodzi.
Z dziejów kina wiadomo, że od 1931 roku wyposażano tu potężną widownię, która mogła pomieścić ponad sześciuset widzów. Od strony technicznej kino w pełni odpowiadało wymogom współczesności. Właściciele kina dbali o stały, dobry zysk, w tym celu zamocowano nawet specjalne megafony przy wejściu do lokalu, które pełniły funkcje reklamowe i “wabiły” potencjalnych widzów na seanse filmowe, opowiadały o repertuarze i nowości kina itp.
W czasie II wojny światowej kino zostało przekształcone w część getta. Były to tragiczne lata zarówno dla miasta, jak i dla samego kina, które służyło wówczas zupełnie innym celom.
W 1946 roku kino ponownie zostało otwarte, a w 1952 roku przywrócono mu nazwę “Pionier”. Liczba miejsc na widowni kina znacznie się zmniejszyła – prawie o połowę. Po zamknięciu instytucji budynek został całkowicie wykorzystany do innego celu – umieszczony tam był jeden z supermarketów popularnej polskiej sieci.
Kino „Tatry”

Kino “Tatry” uznawane jest za najstarsze działające kino w Łodzi i jedną z najdłużej działających nieprzerwanie placówek tego typu w całej Polsce. Zostało założone w 1907 roku przy ul. Sienkiewicza.
Kino zostało otwarte w miejscu dawnej sali tanecznej. Kino stało się popularne niemal natychmiast po otwarciu – przede wszystkim dzięki specjalnemu repertuarowi, w którym dominowały nuty pornograficzne i erotyczne, co przyciągało widzów z całej Łodzi.
Od 1910 roku kino to miało innego właściciela, który przemianował je na “Moulin Rouge”. W kolejnych latach instytucja kilkakrotnie zmieniała swoją nazwę. Wielki rozkwit kina nastąpił po zakończeniu I wojny światowej, dzięki aktualnemu repertuarowi i przystępnym cenom biletów. Atrakcją instytucji były letnie projekcję plenerowe w ogrodzie przy kinie, co pozwalało tam oglądać filmy w ciepłej porze roku.
Niestety w ostatnich latach kino “Tatry” podupadło i straciło na popularności wśród łódzkich kinomanów.
Kino “Charlie”

Kolejnym ciekawym kinem w Łodzi, które zasługuje na uwagę naszego czytelnika, jest kino “Charlie”, nazwane podobno na cześć jednego z najwybitniejszych aktorów filmowych wszech czasów. Kino powstało z inicjatywy Sławomira Fijałkowskiego w 1994 roku na dziedzińcu kamienicy Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu przy ul. Piotrkowskiej.
Kino specjalizuje się wyłącznie w wyświetlaniu niszowego kina europejskiego, a także w organizacji różnorodnych wydarzeń artystycznych. Od 1996 roku jest częścią potężnej “Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych”.
Specjalnym przeznaczeniem kina są wydarzenia kulturalne i artystyczne. Do najważniejszych należą Forum Kina Europejskiego, różne festiwale, z których część poświęcona jest rozwojowi kinematografii.
Od 2002 roku kinem “Charlie” opiekuje się miejska Wyższa Szkoła Filmowa, co umożliwiło placówce zaprezentowanie dorobku studentów placówki szerszej publiczności. W ciągu kilku lat kino “Charlie” weszło w skład potężnej Europejskiej sieci kin, znalazło się w gronie nominowanych do corocznej Nagrody Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. W 2009 roku instytucja zdobyła nagrodę w kategorii “podmiot prowadzący kino”.
Ponadto kino co roku przyznaje własną nagrodę “Złoty Glan”, która honoruje artystów niezależnych, którzy są swego rodzaju “buntownikami” w świecie sztuki, bojkotują modowe trendy i niszczą stereotypy.





