Wszystkim Polakom znane jest nazwisko najsłynniejszego polskiego reżysera filmowego wszech czasów Andrzeja Wajdy, którego filmy czterokrotnie były nominowane do prestiżowej światowej nagrody Oscara. Ponadto został pierwszym polskim reżyserem nominowanym do tej samej nagrody, informuje lodz-trend.eu.
Choć Andrzej Wajda nie pochodził z Łodzi, kiedyś to on potrafił pokazać to miasto całemu światu, kręcąc w nim film. Ciekawostki z życia reżysera i historia tego, jak Andrzej Wajda pokazał Łódź w kinie – przeczytacie w materiale poniżej.
Dzieciństwo i początek twórczości
Utalentowany reżyser urodził się w Suwałkach w rodzinie zawodowego wojskowego i zwykłej nauczycielki. Ze względu na służbę ojca rodzina musiała często się przeprowadzać. Jednym z kluczowych etapów życia był Radom, gdzie Andrzej kontynuował dzieło ojca – najpierw został członkiem drużyny harcerskiej, gdzie uzyskał rangę zastępowego. Później Andrzej rozstał się z ojcem, ponieważ ten musiał przygotować się do obrony Polski przed niemiecką agresją. Rok później jego ojciec został zastrzelony, a Andrzej musiał nauczyć się żyć bez głowy rodziny.
Od najmłodszych lat przyszły reżyser zawsze chciał być osobą twórczą. Najpierw rozpoczął studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Tam zaczął malować swoje pierwsze obrazy i zyskał pierwszą sławę właśnie jako artysta.
Początek kariery w kinie
Lata 50. to czas pierwszych prób kinematograficznych Andrzeja Wajdy. Początkowo były to etiude szkolne, które tworzył podczas studiów w Szkole Filmowej, które sam reżyser nazwał później nieudanymi. Potem była praca we współautorstwie z innym reżyserem Aleksandrem Fordem przy filmach „Młodość Chopina” (1951) i „Piątka z ulicy Barskiej” (1953).
Pierwszym pełnometrażowym debiutem reżysera był film „Pokolenie” (1954) na podstawie powieści Bohdana Czeszki, w którym zagrała plejada młodych, utalentowanych polskich aktorów. Film ten został dobrze przyjęty przez anglojęzycznych krytyków filmowych, którzy chwalili znakomitą reżyserię i grę aktorską.
Międzynarodowy sukces Andrzej Wajda odniósł po premierze filmu „Kanał” (1956) o Powstaniu Warszawskim i żołnierzach Armii Krajowej. Film otrzymał Srebrną Palmę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes i zapoczątkował polską szkołę filmową – za tym wszystkim stał Andrzej Wajda.
Potem nastąpiły czasy błyskawicznej kariery Andrzeja Wajdy w kinie. Wypuścił szereg znakomitych dzieł docenianych daleko poza granicami Polski. Ponadto zajmował się adaptacją znanych książek, pracował nad scenariuszami, szukał utalentowanych aktorów i nowych pomysłów, które wzniosły polskie kino na zupełnie nowy poziom, zrobiły go konkurencyjnym z kinem zagranicznym.
Kino w Łodzi i o Łodzi
Prawdziwym przełomem w polskim kinie był film „Ziemia obiecana” (1975), dramat historyczny na podstawie powieści Władysława Reymonta. Jest uważany za prawdziwe arcydzieło filmowe i najlepszy polski film wszech czasów. Taśma, nad którą produktywnie pracował Andrzej Wajda, została nakręcona w Łodzi. Film opowiada o tym przemysłowym mieście, odsłaniając „szare” karty jego historii (okres industrializacji przełomu XIX i XX wieku, kiedy biedne dzielnice miasta były mało zauważalne na tle licznych fabryk).
Chociaż Andrzej Wajda kręcił ten film w Łodzi, niektóre sceny miały miejsce w innych miastach – Kruszowie, Wrocławiu, Bielsku i Cieszynie. Większość scen została nakręcona jednak w samej Łodzi.
W filmie widz może zobaczyć takie miejsca Łodzi jak cegielnia Józefa Kluki, fabryka Izraela Poznańskiego, kino „Polonia”. W scenach filmu pojawia się też szereg łódzkich pałaców – Pałac Izraela Poznańskiego, Pałac Karola Poznańskiego, Pałac Karola Scheiblera. Pałace powstały właśnie w okresie industrializacji, którą opisał w swoim filmie Andrzej Wajda.
Wszystkie wymienione postaci to największe przemysłowcy w Łodzi okresu industrializacji, którzy budowali w mieście fabryki i pałace dla siebie i swoich rodzin. Wszystkie budowle można odwiedzić we współczesnym mieście, choć znacznie zmieniły swoją specjalizację i stały się otwarte dla publiczności.
