Miasto Łódź jest małą ojczyzną wielu wybitnych muzyków, m.in. Artura Rubinsteina, Aleksandra Tansmana, Janusza Kopczyńskiego. Uzupełnieniem tej listy utalentowanych muzyków z Łodzi może być postać Kiejstuta Bacewicza. Był pianistą i kompozytorem, a także niestrudzenie pracował jako pedagog. W latach 1957-1969 był rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi (od 1982 roku Akademii Muzycznej), był założycielem Katedry Muzyki Kameralnej we wspomnianej uczelni. Wraz ze swoją siostrą skrzypaczką i pedagożką Grażyną Bacewicz, Kiejstut Bacewicz został patronem Akademii Muzycznej w Łodzi, pisze lodz-trend.eu.
Wczesne lata, nauka i pierwsze kroki w muzyce
Kiejstut Bacewicz pochodził z Łodzi. Przyszły pianista i pedagog urodził się 13 czerwca 1904 roku w polsko-litewskiej rodzinie, gdzie muzyka zajmowała ważne miejsce. Ojciec Kiejstuta – Vincas Bacevičius z pochodzenia Litwin, był kompozytorem, a matka chłopaka Maria Modlińska – narodowości polskiej.
Kiejstut był najstarszym dzieckiem w rodzinie Bacewiczów. Miał brata Vytautasa, który uważał się za Litwina i nosił nazwisko Bacevičius. Został kompozytorem i pianistą. Związała swoje życie z muzyką także siostra Kiejstuta – Grażyna. Została skrzypaczką, a także poświęciła swoje życie pedagogice. Inna siostra Kiejstuta – Wanda była poetką i dziennikarką. Kiejstut, Grażyna i Wanda uważali się za Polaków i nosili nazwisko Bacewicz.
Pierwsze lekcje muzyki Kiejstut pobierał od swojego ojca. W wieku 10 lat rozpoczął naukę w szkole muzycznej, która później została przekształcona w Konserwatorium im. Heleny Kijeńskiej w Łodzi. Młody Kiejstut uczęszczał na zajęcia z gry na fortepianie pod kierunkiem Kazimierza Sikorskiego. Również w tej instytucji przyszły pianista studiował teorię muzyki.
Po przeprowadzce rodziny do Warszawy, Kiejstut zaczął uczęszczać na lekcje gry na fortepianie w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Jednocześnie w 1924 roku rozpoczął studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim. Studia ukończył w 1931, uzyskując tytuł magistra.
W latach 1931-1935 pianista mieszkał w Kownie (Litwa). Tutaj zajmował się działalnością dydaktyczną, muzyczną, a nawet dziennikarską. W 1935 przeniósł się do Warszawy. Jako kameralista grał z czołowymi muzykami przedwojennej Warszawy – Stanisławą Korwin-Szymanowską, Anielą Szlemińską, Tadeuszem Kowalskim i innymi.
Wybuch II wojny światowej zastał muzyka w Warszawie. Podczas okupacji stolicy przez nazistów Kiejstut Bacewicz brał udział w koncertach muzyki polskiej, które potajemnie organizowano w teatrach i kawiarniach.
Działalność pedagogiczna i muzyczna w Łodzi
Po zakończeniu II wojny światowej Kiejstut Bacewicz wrócił do Łodzi. Tutaj rozpoczął aktywną działalność pedagogiczną i jednocześnie kontynuował występy na koncertach.
W 1945 roku zatrudniono go w konserwatorium, w którym prowadził zajęcia fortepianu i pełnił rolę akompaniatora. W tym samym czasie został dyrektorem Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej, którym kierował do roku 1950. W Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej zatrudniono go w charakterze wykładowcy psychologii i etyki, a także nauki akompaniamentu i czytania a vista. Po zakończeniu okresu zarządzania szkołą średnią, zaczął pełnić w Uczelni funkcję Dziekana Wydziału Instrumentalnego (1950-57), a następnie – przez cztery kadencje – Rektora (1957-69).
W 1957 roku przyczynił się do powstania w strukturach PWSM Katedr Teorii Muzyki, Fortepianu oraz Instrumentów Orkiestrowych. Dzięki uporowi i determinacji Kiejstuta Bacewicza, z początkiem roku akademickiego 1957/58 Ministerstwo Kultury i Sztuki powołało do życia pierwszą w Polsce i przez wiele lat jedyną w kraju Katedrę Muzyki Kameralnej. Profesor kierował nią do roku 1974.
Ponadto Kiejstut Bacewicz wykładał studentów Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie.
Pracując jako pedagog w Łodzi, Bacewicz nie opuszczał działalności koncertowej. W tandemie z innymi muzykami i śpiewakami operowymi pianista występował nie tylko w Polsce, ale i poza jej granicami. Wiele koncertował z żoną Halszką Baranowicz oraz siostrą Grażyną (również zajmowała się działalnością dydaktyczną w Akademii Muzycznej). Sam pisał piosenki i utwory na fortepian, a także wydawał prace naukowe na temat fortepianowej muzyki kameralnej.
W 1974 roku pianista i pedagog Kiejstut Bacewicz poszedł na zasłużony odpoczynek. Wybitny mieszkaniec Łodzi został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i innymi odznaczeniami. Otrzymał również tytuł Zasłużonego Nauczyciela.
Kiejstut Bacewicz zmarł 27 sierpnia 1993 roku w Zgierzu, który graniczy z Łodzią. Został pochowany w rodzinnym mieście.
W 1999 roku Akademii Muzycznej w Łodzi nadano imię jej absolwentów i wykładowców – Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów. Tak utalentowany pianista wraz z siostrą skrzypaczką stali się patronami słynnej łódzkiej placówki edukacyjnej.
