Teatr Muzyczny w Łodzi to miejsce, w którym połączyły się teatr i muzyka. Instytucja rozpoczęła swoją działalność po II Wojnie Światowej i uznawana jest za najstarszy teatr muzyczny w Łodzi. Na deskach teatru widzowie mogli oglądać przedstawienia różnych musicali, komedii muzycznych i operetek. Łódzki Teatr Muzyczny był również częstym gościem na scenach zagranicznych. Jego artyści występowali w Niemczech, Danii, Austrii i Szwajcarii. Za granicą łódzki Teatr Muzyczny zawsze spotykał się z aplauzem i zachwytem publiczności, a także wysokimi ocenami krytyków — pisze lodz-trend.eu.
Powstanie Teatru Muzycznego
Teatr muzyczny to kolektyw artystyczny, który wystawia spektakle muzyczne i inne przedstawienia z gatunku muzycznego i scenicznego: opery, baletu, operetki, komedii muzycznej, musicalu itp. Teatry muzyczne zrzeszają aktorów, solistów i chórzystów oraz tancerzy baletowych.
Teatr Muzyczny w polskim mieście Łodzi rozpoczął swoją historię w listopadzie 1945 roku. Wówczas do Łodzi przyjechał z Wilna zespół aktorski Teatru Komedii Muzycznej „Lutnia”, który wystawił komedię muzyczną „Podwójna buchalteria”. Dyrektorem zespołu był Władysław Szczawiński.
W marcu 1946 roku teatr „Lutnia” zaprezentował musical „Król włóczęgów”, który został wysoko oceniony przez publiczność.
W 1963 roku teatr przeniósł się do specjalnie wybudowanego budynku przy ulicy Północna. Odtąd instytucja nosi nazwę Teatr Muzyczny. Uznawany jest za najstarszy teatr muzyczny w Łodzi i przez lata nie stracił na popularności wśród miłośników teatru i muzyki.
W 2010 roku budynek Teatru Muzycznego w Łodzi doczekał się gruntownego remontu. Przy teatrze powstał również niewielki parking. Sam budynek teatru został wyposażony w podjazd i windę dla osób niepełnosprawnych. Sala teatralna została również wyposażona w miejsca siedzące dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich.
Repertuar Teatru Muzycznego
W 2010 roku Teatr Muzyczny w Łodzi obchodził 65-lecie istnienia. W tym czasie teatr wystawił ponad dwieście premier klasycznych operetek, musicali i komedii muzycznych.
Teatr popularyzował polską kulturę muzyczną, wystawiając między innymi utwory kompozytora Tomasza Kiesewettera, pianisty i kompozytora Władysława Szpilmana, kompozytora Józefa Elsnera i innych.
Wystawiano również utwory Cole’a Portera, George’a Gershwina, Johna Kandera oraz innych kompozytorów znanych z tworzenia muzyki do spektakli teatralnych.
Szczególne miejsce w działalności Teatru Muzycznego w Łodzi zajmowały musicale. Wydarzeniem były premiery amerykańskich musicali „Pocałuj mnie Kate” (1958), „Kahn-Kahn” (1963) i „Dziewczyna szeryfa” (1973). Oprócz nich nie mniej estetycznej przyjemności dostarczyły widzom musicale „Księżycowy poemat” (1983), „Skrzypek na dachu” (1983) i „My Fair Lady”. Ta ostatnia produkcja otrzymała nagrodę Srebrnej Łódki za najlepszy spektakl w sezonie artystycznym 1986-1987.
Nie tylko „My Fair Lady” została nagrodzona, ale także inne spektakle Teatru Muzycznego były wysoko oceniane przez krytyków. W 1995 roku „Zemsty nietoperza” Johanna Straussa w reżyserii Wojciecha Adamczyka zdobyło Złotą Maskę przyznawaną przez łódzkich recenzentów. Nagroda ta przyznawana jest najlepszym przedstawieniom sezonu artystycznego.
W 1998 roku musical „Człowiek z La Manchy” w Teatrze Muzycznym w Łodzi zdobył trzy Złote Maski. Dwie z nich trafiły do Waldemara Zawodzińskiego za reżyserię i scenografię, a trzecia do Zbigniewa Maciasa za kreację aktorską.
Z łódzkim Teatrem Muzycznym współpracowało wielu znanych reżyserów. Wśród nich wymienić można wspomnianych już Waldemara Zawodzińskiego, Janusza Rzeszewskiego, Laco Adamika, Danutę Baduszkową, Marię Fołtyn, Wojciecha Adamczyka, Marcela Kochańczyka i innych.
Teatr Muzyczny w Łodzi był również częstym gościem scen zagranicznych. Artyści teatru występowali na scenach Niemiec, Danii, Austrii i Szwajcarii. Publiczność innych krajów mogła zobaczyć spektakle „Zemsty nietoperza”, „Baron cygański”, „Mistrz walca” i inne.
