Kinematografia i wszystko co związane z tą formą sztuki jest od dawna cenione w Łodzi. Wraz z rozwojem tej branży w mieście powstało wiele wytwórni filmowych i kin, a mieszkańcy miasta chętnie przychodzili oglądać najlepsze przykłady polskiego i światowego kina – podaje portal lodz-trend.eu.
Z biegiem lat wszystko się zmieniło, kino ewoluowało, a wraz z nim sale kinowe. Niektóre z licznych kin z XX wieku odeszły w zapomnienie, ustępując miejsca nowym obiektom o lepszej technologii i wyposażeniu. Jednym z nich jest kino „Adria” (w początkowych latach – „Iwanowo”), które działało niegdyś przy ulicy Bolesława Limanowskiego. Przez długi czas kino to było jednym z najlepszych w Łodzi i przyciągało wielu widzów, którzy chcieli zobaczyć najlepsze nowości polskiego i światowego kina.
Przeczytaj poniższy artykuł, aby dowiedzieć się jak powstało łódzkie kino „Adria”, z czego słynęło oraz inne ciekawostki z jego historii.
Początek historii kina, czyli „prezent dla Łodzi” od władzy radzieckiej
Swego czasu w Łodzi działał Miejski Zarząd Kin, którego zadaniem było nadzorowanie rozwoju kin w mieście. To właśnie z inicjatywy tej organizacji w latach ’70 zaprojektowano i wybudowano budynek, który miał pełnić funkcję kina. Nowe kino w mieście było częścią planu rozwoju społeczno-gospodarczego Łodzi.
Uroczyste otwarcie nowego kina odbyło się pod koniec kwietnia 1975 roku. Otwarcie wiąże się z radziecką tradycją obchodzenia 1 maja, więc władze radzieckie podarowały mieszkańcom Łodzi nową instytucję kultury jako prezent na to święto. Nic dziwnego, że nazwa kina w pierwszych dekadach jego istnienia była całkiem w duchu Związku Radzieckiego – „Iwanowo”. Nazwa ta kojarzyła się z bliźniaczym miastem Łodzi w tamtych latach – Iwanowo, położonym w Rosji. Co ciekawe, w samym rosyjskim mieście Iwanowo w tym samym czasie otwarto kino o nazwie „Łódź” – polityka ta miała na celu zapewnienie ścisłego powiązania kin w przyszłości. Jeśli chodzi o architekturę obiektu, to została ona zaprojektowana w typowym stylu okresu socjalistycznego.
Na uroczyste otwarcie przybyli urzędnicy polityczni z ZSRR – do Łodzi przyjechała cała delegacja. To oni, wraz z innymi zaproszonymi gośćmi, obejrzeli pierwszy film w kinie – Kwartalnik filmowy, czyli kronikę filmową miasta. Nie obeszło się również bez propagandy sowieckiego reżimu – wraz z tym filmem zaprezentowano również Los generała, sowiecki melodramat wojskowy.
Jedno z najbardziej postępowych kin w Łodzi, czyli czym się chwaliła „Adria”
Kino „Adria” (w tamtych latach znane jeszcze jako „Iwanowo”) szybko zyskało sławę i popularność wśród mieszkańców Łodzi. Faktem jest, że było to pierwsze tego typu kino w Polsce, które zastosowało w swoim projekcie tak nowoczesne rozwiązania techniczne. Zwracało uwagę również dlatego, że posiadało wiele udogodnień dla widzów – kawiarnię-bufet, a także szatnię z wejściem i wyjściem dla wchodzących do kina i wychodzących – aby widzowie czuli się jak najbardziej komfortowo.
Imponujące były również możliwości techniczne kina: miało ono dość dużą przestrzeń, mocne projektory i duży panoramiczny ekran. W sumie sala mogła pomieścić jednorazowo ponad 550 widzów, co wskazuje na dość dużą skalę kina. Dodatkowo projekt sali kinowej uwzględniał większą odległość między fotelami, co było nietypowym rozwiązaniem w tamtych czasach, ale znacznie wygodniejszym dla odwiedzających. Tym samym dyrekcja zadbała o to, aby stworzyć tu najlepsze warunki i możliwości do oglądania filmów.
Projektanci zadbali jednocześnie o dobrą akustykę – wcześniej mało kto zwracał uwagę na akustykę w kinach. Ustawiono tu stanowisko komunikacji głosowej, z którego spikerzy odczytywali dialogi w języku polskim w filmach, które w “Iwanowo” były wyświetlane w języku oryginalnym. Takie filmy, które były emitowane w oryginalnym języku, były tu wyświetlane dość często.
Kino miało w przeważającej mierze tradycyjny repertuar. Dyrekcja dbała o to, by go rozbudować i przyciągnąć uwagę jak największej liczby gości – miłośników kina – wyświetlała więc zarówno filmy krajowe, jak i zagraniczne. Jednak “Iwanowo” było przeznaczone nie tylko na seanse filmowe, ale także na inne wydarzenia kulturalne, takie jak obchody Dnia Dziecka, Mikołaja i wiele innych. Pod koniec lat ’80 zaczęto tu również organizować projekcje wideo: w sali ustawiono telewizor z podłączonym magnetowidem, a przed nim kilka krzeseł. Filmy podczas tych projekcji były wyświetlane z kaset. Nie było to zjawisko niezwykłe – w wielu polskich kinach tamtych lat stosowano projekcje wideo.
Działalność kina w kolejnych latach
Kino „Iwanowo” przez wiele lat było jednym z najlepszych kin w Łodzi. Było bardzo chwalone przez władze miasta za komfort i wygodę dla odwiedzających. Nie był to jednak klucz do jego sukcesu – ze względu na dość niedogodną lokalizację, niewiele osób odwiedzało kino, gdyż znajdowało się ono dość daleko od centrum miasta.
Podobnie jak większość innych ówczesnych kin, „Iwanowo” zachowało sławę premierowego.
Ostatnie lata działalności i zamknięcie kina
Od 1990 roku kino było dzierżawione przez “Centrum Filmowe Helios”, które prowadziło trzy inne kina premierowe w Łodzi. To właśnie w tych latach kino zmieniło nazwę na „Adria” i mimo zmiany właściciela nadal funkcjonowało na wysokim poziomie. Nadal odbywały się w nim pokazy premierowe, ale wcześniej odbywała się krótka prelekcja na temat twórczości reżysera, który pracował przy danym filmie.
Przez kilka lat kino kwitło i pomnażało swoje osiągnięcia finansowe. Nowi właściciele zadbali o modernizację sali kinowej, która po wielu latach działalności znacznie się zestarzała. Podczas przebudowy wyposażono ją w nowoczesny sprzęt projekcyjny oraz zainstalowano nowy system nagłośnienia. Nie pomogło to jednak „Adrii” w zachowaniu konkurencyjności i utrzymaniu się wśród innych łódzkich kin. W ciągu zaledwie kilku lat kino stało się nierentowne, przestało zarabiać i przegrało z innymi kinami miejskimi.
Na koniec Marek Palpuchowski, szef Centrum Filmowego Helios, powiedział, że aby kino „Adria” stało się atrakcyjne dla widzów, trzeba było je całkowicie przebudować i zainwestować w projekt kilka milionów złotych. Ponadto w tamtych latach w Łodzi otworzyły się nowe kina, które były znacznie bardziej zaawansowane technologicznie, co nie pozwalało Adrii „konkurować” o widza.
Od 2006 roku dawne kino przestało pełnić swoje funkcje. W sali kinowej powstał klub muzyczny, który przeniósł się tam z poprzedniej lokalizacji. Jednak klub również nie przetrwał długo – tylko do 2014 roku. Po tym czasie dawne kino pozostało niezagospodarowane i z biegiem lat zaczęło niszczeć.
Tak oto w zapomnienie popadło kino „Adria”, które przez kilkadziesiąt lat pokazywało mieszkańcom Łodzi najnowsze kino krajowe i światowe.
